سلام آقای من شکایتم کرده که عدم تمکین میکنم وحرف شنوی ندارم الان من چکار کنم

برای دفاع در برابر شکایت عدم تمکین، شما باید در دادگاه حاضر شوید و ادعای همسر خود را نپذیرید. بار اثبات عدم تمکین بر عهده همسر شماست و شما می‌توانید با ارائه دلایل موجه (مانند عدم تهیه مسکن مستقل، سوءرفتار، عدم پرداخت نفقه) از خود دفاع کنید یا آمادگی خود را برای تمکین اعلام نمایید.

بررسی تخصصی و قانونی

شکایت عدم تمکین از سوی شوهر، یک دعوای حقوقی است که در آن شوهر ادعا می‌کند همسرش بدون دلیل موجه از انجام وظایف زناشویی و زندگی مشترک خودداری می‌کند. در این شرایط، نکات حقوقی و اقدامات عملی زیر حائز اهمیت است:

• بار اثبات ادعا بر عهده شوهر است:

  • در دعوای عدم تمکین، این شوهر است که باید در دادگاه ثابت کند شما بدون دلیل موجه از تمکین (اعم از تمکین عام و خاص) خودداری کرده‌اید.
  • دادگاه بدون دلیل و مدرک کافی، ادعای شوهر را نمی‌پذیرد.

• مفهوم تمکین و دلایل موجه عدم تمکین:

  • تمکین عام: به معنای اطاعت از ریاست شوهر در امور کلی زندگی، سکونت در منزل مشترک و ایفای وظایف خانوادگی است.
  • تمکین خاص: به معنای برقراری روابط زناشویی است.
  • دلایل موجه عدم تمکین: شما می‌توانید با استناد به دلایل قانونی و موجه از خود دفاع کنید. این دلایل می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
    • عدم تهیه مسکن مستقل و مناسب: اگر شوهر مسکن مستقل و در شأن شما فراهم نکرده باشد.
    • سوءرفتار، خشونت یا تهدید: در صورت وجود هرگونه آزار جسمی، روحی، توهین، تهدید یا اعتیاد مضر شوهر که ادامه زندگی را برای شما غیرقابل تحمل می‌کند.
    • عدم پرداخت نفقه: اگر شوهر نفقه شما را پرداخت نکرده باشد، شما می‌توانید تا زمان پرداخت نفقه از تمکین خودداری کنید (حق حبس).
    • ناامنی و عدم امنیت جانی یا مالی: اگر ماندن در منزل مشترک برای شما خطر جانی یا مالی داشته باشد.
    • دخالت‌های بی‌مورد خانواده شوهر: در صورتی که دخالت‌ها به حدی باشد که زندگی مشترک را مختل کند.
    • بیماری‌های خاص: در مواردی که یکی از زوجین دچار بیماری مسری یا خطرناک باشد و ادامه زندگی مشترک را با مشکل مواجه کند.

• اقدامات عملی و دفاعیات شما:

  • حضور در دادگاه: حتماً در جلسات رسیدگی دادگاه حاضر شوید و ادعای همسر خود را رد کنید. عدم حضور شما می‌تواند به ضررتان تمام شود.
  • عدم پذیرش ادعا: در دادگاه به هیچ عنوان ادعای عدم تمکین را نپذیرید و اعلام کنید که در منزل مشترک حضور دارید و آماده تمکین هستید، مگر اینکه دلایل موجهی برای عدم تمکین داشته باشید.
  • جمع‌آوری مدارک و شواهد: هرگونه مدرک دال بر دلایل موجه عدم تمکین (مانند گزارش پزشکی قانونی، پیامک‌ها، شهادت شهود، فیش‌های عدم پرداخت نفقه، گزارش کلانتری) را جمع‌آوری و به دادگاه ارائه دهید.
  • تنظیم لایحه دفاعیه: با کمک یک وکیل خانواده، یک لایحه دفاعیه کتبی و مستند تنظیم کنید و در آن دلایل موجه خود را به طور کامل شرح دهید.
  • اعلام آمادگی برای تمکین: اگر هیچ یک از دلایل موجه فوق را ندارید و مایل به ادامه زندگی هستید، در دادگاه اعلام آمادگی کامل برای تمکین کنید. در این صورت، شوهر موظف است شرایط مناسب و امن برای بازگشت شما را فراهم کند.
  • عدم ترک منزل مشترک: تا حد امکان، بدون دلیل موجه و قانونی منزل مشترک را ترک نکنید، زیرا این امر می‌تواند به ضرر شما تفسیر شود.
  • گزارش خشونت یا تهدید: در صورت وجود هرگونه تهدید یا خشونت از سوی همسر، بلافاصله به کلانتری یا اورژانس اجتماعی (۱۲۳) گزارش دهید تا اقدامات حمایتی لازم انجام شود و این گزارش‌ها به عنوان مدرک در پرونده شما قابل استفاده خواهد بود.
  • مشاوره با وکیل: حتماً با یک وکیل خانواده متخصص مشورت کنید تا شما را در تمام مراحل دادرسی راهنمایی کند و بهترین استراتژی دفاعی را برای پرونده شما اتخاذ نماید.

این تحلیل بر اساس قوانین و رویه‌های قضایی جاری در جمهوری اسلامی ایران ارائه شده است و توصیه می‌شود برای هرگونه اقدام حقوقی، با وکیل متخصص مشورت نمایید تا با توجه به جزئیات پرونده شما، بهترین راهکار ارائه شود.