رای وحدت رویه شماره 10 مورخ 1362/03/23 هیات عمومی دیوان عالی کشور
تاریخ رأی: 1362/03/23
مرجع صادرکننده: هیات عمومی دیوان عالی کشور
تحلیل اختصاصی رأی
این رأی چه میگوید و کجا کاربرد دارد؟
این بخش برای فهم سریع رأی تهیه شده است؛ متن رسمی و کامل رأی در ادامه صفحه قرار دارد.
رفتن مستقیم به متن رسمی رأیمسئله حقوقی
در موضوع «دیه»، مرجع صالح برای رسیدگی کدام است و رأی وحدت رویه شماره 10 چه ضابطهای برای تعیین صلاحیت مقرر کرده است؟
خلاصه رأی
بر پایه این رأی، بسمه تعالی صرفنظر از این که ادعای خسارت مدعیان خصوصی اعم است از دیه شرعی مورد نظر قانونگذار و ضرر و زیان ناشی از جرم چون با فرض دیه بودن آنبا قطعیت حکم دادگاه کیفری و فراغت مرجع مزبور در امر جزایی طرح مجدد مطالبه دیه در دادگاه کیفری مجوزی ندارد و از طرفی با مشروع تلقینشدن حکم جزایی قطعی سابقالصدور، محکمه حقوق نمیتواند آن را ملاک صدور قرار عدم صلاحیت خود قرار دهد بلکه باید با توجه به مقرراتحاکم موجود و منظور داشتن تمام جهات قضیه در ماهیت امر بیان عقیده نماید از این حیث رای شعبه 16 دیوان عالی کشور که در مانحن فیه بهصلاحیت محاکم حقوقی اظهار نظر نموده صحیح و موجه تشخیص میشود.
کاربرد عملی رأی
کاربرد عملی رأی شماره 10 مورخ 1362/03/23: پیش از طرح دعوا، ادامه رسیدگی یا ایراد صلاحیت، پرسش محوری این است که «در موضوع «دیه»، مرجع صالح برای رسیدگی کدام است و رأی وحدت رویه شماره 10 چه ضابطهای برای تعیین صلاحیت مقرر کرده است؟». مرجع رسیدگی باید بر اساس ضابطه این رأی با وضعیت پرونده تطبیق داده شود. اعتبار فعلی مقررات مورد استناد رأی نیز باید متناسب با زمان و قانون حاکم بر پرونده جداگانه بررسی شود.