رای وحدت رویه شماره 1536 مورخ 1338/03/03 هیات عمومی دیوان عالی کشور
تاریخ رأی: 1338/03/03
مرجع صادرکننده: هیات عمومی دیوان عالی کشور
تحلیل اختصاصی رأی
این رأی چه میگوید و کجا کاربرد دارد؟
این بخش برای فهم سریع رأی تهیه شده است؛ متن رسمی و کامل رأی در ادامه صفحه قرار دارد.
رفتن مستقیم به متن رسمی رأیمسئله حقوقی
در موضوع «ارث و ترکه»، مرجع صالح برای رسیدگی کدام است و رأی وحدت رویه شماره 1536 چه ضابطهای برای تعیین صلاحیت مقرر کرده است؟
خلاصه رأی
بر پایه این رأی، رأی شماره 157 مورخ 37/4/1 دادگاه شهرستان کرمان مبنی بر تنفیذ وصیتنامه، به دلایل متعدد قانونی، مخدوش و برخلاف موازین حقوقی تشخیص داده شد: اولاً، با توجه به ماده واحده مصوب 1312/4/31 درباره احوال شخصیه ایرانیان غیر شیعه، وصیتنامه مشمول مقررات خاص این ماده نبوده و تابع قوانین عمومی کشور است، لذا رسیدگی دادگاه برخلاف این قانون و مغایر بند 2 ماده 559 قانون دادرسی مدنی است؛ ثانیاً، مطابق ماده 1189 قانون مدنی، در صورت حیات پدر، جد پدری حق تعیین وصی برای مولیعلیه را ندارد و با توجه به زنده بودن پدر موصی در زمان صدور گواهی انحصار وراثت، تعیین وصی برای فرزند وی فاقد وجاهت قانونی بوده است؛ ثالثاً، بر اساس ماده 73 قانون امور حسبی، دادگاه تنها مجاز به تصدیق وصایت وصی است و تنفیذ اصل وصیتنامه خارج از صلاحیت قانونی آن بوده و تخلف محسوب میشود؛.
کاربرد عملی رأی
کاربرد عملی رأی شماره 1536 مورخ 1338/03/03: پیش از طرح دعوا، ادامه رسیدگی یا ایراد صلاحیت، پرسش محوری این است که «در موضوع «ارث و ترکه»، مرجع صالح برای رسیدگی کدام است و رأی وحدت رویه شماره 1536 چه ضابطهای برای تعیین صلاحیت مقرر کرده است؟». مرجع رسیدگی باید بر اساس ضابطه این رأی با وضعیت پرونده تطبیق داده شود. اعتبار فعلی مقررات مورد استناد رأی نیز باید متناسب با زمان و قانون حاکم بر پرونده جداگانه بررسی شود.