header_background
رأی وحدت رویه شماره 1678 ارث و امور حسبی ارث و ترکه

رای وحدت رویه شماره 1678 مورخ 1329/10/23 هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور

تاریخ رأی: 1329/10/23
مرجع صادرکننده: هیات عمومی دیوان عالی کشور
تحلیل اختصاصی رأی

این رأی چه می‌گوید و کجا کاربرد دارد؟

این بخش برای فهم سریع رأی تهیه شده است؛ متن رسمی و کامل رأی در ادامه صفحه قرار دارد.

رفتن مستقیم به متن رسمی رأی
مسئله حقوقی

اگر اعتراض به گواهی انحصار وراثت متوقف بر حل اختلاف درباره نسب باشد، کدام دادگاه صلاحیت رسیدگی به اختلاف نسب را دارد؟

خلاصه رأی

وقتی رسیدگی به اعتراض نسبت به تصدیق انحصار وراثت متوقف بر تعیین نسب باشد، همان دادگاه بخشی که بر اساس ماده ۳۶۲ قانون امور حسبی مرجع رسیدگی به اعتراض انحصار وراثت است می‌تواند موضوع نسب را نیز رسیدگی کند؛ زیرا صلاحیت دادگاه شهرستان نسبت به دادگاه بخش در این مورد نسبی دانسته شده است.

کاربرد عملی رأی

در پرونده‌های انحصار وراثت که یکی از اشخاص درباره نسبت وراث با متوفی اختلاف ایجاد می‌کند، این رأی برای تعیین مرجع رسیدگی به اختلاف نسب در جریان همان اعتراض کاربرد دارد.

متن و مستندات رسمی رأی

متن رسمی رأی با ساختار بخش‌بندی‌شده

رای وحدت رویه شماره 1678 مورخ 1329/10/23 هیات‌ عمومی دیوان ‌عالی ‌کشور با توجه به اینکه صلاحیت دادگاه شهرستان نسبت به دادگاه بخشی نسبی است و ماده 362 قانون امور حسبی دادگاه بخش را در مورد اعتراض به تصدیق انحصار وراثت مرجع رسیدگی و صدور حکم قرار داده است رسیدگی به موضوع نسب هم در مواردی که اتخاذ نسبت به اعتراض بر تصدیق حصر وراثت مبتنی و متوقف بر رسیدگی به موضوع نسب باشد با همان دادگاه است که به موضوع نسب رسیدگی می نماید. الف) زنی از دادگاه بخش تهران تقاضای صدور تصدیق انحصار وراثت نموده و توضیح داده که شوهر من در تهران محل اقامت دائمی خود فوت نموده و وراث او من و دختر اوست. پس از انتشار آگهی زن دیگری اعتراض نموده است و خود را عیال منقطعه متوفی و حامله از او معرفی تقاضای رسیدگی و صدور حکم به سهم الارث جنین را کرده است. دادگاه بخش پس از رسیدگی و ایراد انکار نسب از لحاظ اینکه رسیدگی به انتساب صغیر به متوفی طبق شق 3 ماده 16 قانون آیین دادرسی مدنی داخل در صلاحیت دادگاه شهرستان است قرار عدم صلاحیت صادر می کند. براثر پژوهش خواهی از این قرار دادگاه شهرستان مرکز به استناد اینکه: قانون امور حسبی وارد بر ماده 16 قانون مزبور است و در ماده 362 قانون امور حسبی که در مقام بیان کیفیت صدور گواهی حصر وراثت و تعیین عده وراث و نسبت آنها به متوفی در صورت عدم اعتراض و صدور حکم مقتضی پس از اعتراض و رسیدگی است هیچگونه قیدی وجود ندارد. دادگاه بخش را صالح دانسته است. ب) شعبه دیگر دادگاه شهرستان مرکز در مورد قرار صلاحیتی که در چنین موضوعی از دادگاه بخش صادر شده بود به استناد اینکه: در مورد اعتراض راجع به نسب ضمن تقاضای گواهی حصر وراثت باید بدواً موضوع نسب در دادگاه صلاحیت دار طرح شود و سپس اقدام شایسته به عمل آید، قرار صلاحیت دادگاه بخش را فسخ کرده است. بر اثر بروز اختلاف بین دادرسان پژوهشی موضوع بر حسب ماده 42 قانون امور حسبی در هیات عمومی دیوان عالی کشور طرح گردیده و اکثریت چنین رای داده اند: با توجه به اینکه صلاحیت دادگاه شهرستان نسبت به دادگاه بخشی نسبی است و ماده 362 قانون امور حسبی دادگاه بخش را در مورد اعتراض به تصدیق انحصار وراثت مرجع رسیدگی و صدور حکم قرار داده است رسیدگی به موضوع نسب هم در مواردی که اتخاذ نسبت به اعتراض بر تصدیق حصر وراثت مبتنی و متوقف بر رسیدگی به موضوع نسب باشد با همان دادگاه است که به موضوع نسب رسیدگی می نماید.