رای وحدت رویه شماره 3697 مورخ 1337/07/06 هیات عمومی دیوان عالی کشور
تاریخ رأی: 1337/07/06
مرجع صادرکننده: هیات عمومی دیوان عالی کشور
تحلیل اختصاصی رأی
این رأی چه میگوید و کجا کاربرد دارد؟
این بخش برای فهم سریع رأی تهیه شده است؛ متن رسمی و کامل رأی در ادامه صفحه قرار دارد.
رفتن مستقیم به متن رسمی رأیمسئله حقوقی
در موضوع «تجدیدنظر و فرجام»، امکان و حدود اعتراض، تجدیدنظر، فرجام یا اعاده دادرسی طبق رأی وحدت رویه شماره 3697 چگونه تعیین میشود؟
خلاصه رأی
بر پایه این رأی، چون مستفاد از پژوهش نسبت به رای غیرقابل واخواهی دادگاه استان عدم تسلیم شاکی به مفاد آن و درخواست رسیدگی از مرحله بالاتر یعنی دیوان کشور می باشد بنابراین تقاضای شاکی فرجام محسوب میشود. راجع به عبارت فرجامی فرجام خواهان که در ذیل احکام پژوهشی یا عریضه های خود می نویسند و قبول یا رد فرجام خواهی مشارالیهم در شعب مختلف دیوان عالی کشور نظریات معارضی به شرح ذیل اتخاذ شده است: الف- شعبه دوم دیوان عالی کشور به موجب حکم شماره 1113-3/7/28 اشعار داشته: عبارت «پژوهش دارم » در ذیل دادنامه پژوهشی حاکی از عدم تسلیم متهم به مفاد دادنامه و تقاضای رسیدگی از مرحله بالاتر بوده و بالنتیجه فرجام خواهی تلقی می شود. و پرونده را به همین استدلال مورد رسیدگی قرار داده است. ب- شعبه هشتم دیوان مزبور به موجب حکم شعبه 378-17/2/36 عبارت فوق الذکر را فرجام خواهی ندانسته و عرض حال فرجامی را رد نموده است.
کاربرد عملی رأی
کاربرد عملی رأی شماره 3697 مورخ 1337/07/06: پیش از ثبت اعتراض، تجدیدنظر یا فرجام، پرسش محوری این است که «در موضوع «تجدیدنظر و فرجام»، امکان و حدود اعتراض، تجدیدنظر، فرجام یا اعاده دادرسی طبق رأی وحدت رویه شماره 3697 چگونه تعیین میشود؟». نوع تصمیم، مهلت و مرجع اعتراض باید با ضابطه این رأی سنجیده شود. اعتبار فعلی مقررات مورد استناد رأی نیز باید متناسب با زمان و قانون حاکم بر پرونده جداگانه بررسی شود.